آن راه آن قدر دور تر وغير معمولى باشد كه بگويند راه حج بسده است . ( ( چهارم ) ) به قدر بجا آوردن اعمال حج وقت داشته باشد . ( ( پنجم ) ) مخارج كساني را كه خرجى آنان بر أو واجب است مثل زن وبچه ، ومخارج كساني را كه مردم خرجى دادن به آنها را لازم مىدانند داشته باشد . ( ( ششم ) ) بعد از برگشتن كسب يا زراعت ، يا عايدى ملك ، يا راه ديگرى براي معاش خود داشته باشد ، يعنى اين طور نباشد كه بواسطة مخارج حج پس از برگشتن مجبور شود به زحمت زندگى كند . ( مسأله 2045 ) : كسى كه بدون خانه ملكي رفع احتياجش نمىشود ، وقتي حج بر أو واجب است كه پول خانه را هم داشته باشد . ( مسأله 2046 ) : زنى كه مىتواند مكة برود ، اگر بعد از برگشتن ، از خودش مال نداشته باشد ، وشوهرش هم مثلا فقير باشد ، وخرجى أو را ندهد ، وناچار شود كه به سختى زندگى كند ، حج بر أو واجب نيست . ( مسأله 2047 ) : اگر كسى توشه راه ومركب سواري نداشته باشد ، وديگرى به أو بگويد حج برو ، ومن خرج تو وعيالات تو را در موقعى كه در سفر حج هستى مىدهم ، در صورتي كه اطمينان داشته باشد كه خرج أو را مىدهد حج بر أو واجب مىشود . ( مسأله 2048 ) : اگر مخارج رفت وبرگشت ومصارف عيالات كسى را در مدتي كه مكة مىرود وبرمىگردد ، به أو ببخشند براي اين كه حج كند ، حج بر أو واجب مىشود ، اگر چه قرض داشته باشد ودر موقع برگشتن هم مالي كه بتواند با آن زندگى كند نداشته باشد ، ولى اگر طورى باشد كه روزهاى سفر حج روزهاى كسب وكأرش باشد ، بطورى كه اگر حج رود نتواند قرض خود را در موقعش ادا نمايد يا آن كه نتواند مخارج زندگانيش را در بقيه سال تأمين نمايد حج بر أو واجب نيست .